Stephanie

Ik ben geen advocaat en ook geen coach. Ik ben jurist, en mijn werk vormt de brug tussen het rechtssysteem en wat daar vaak doorheen glipt: de onzichtbare terreur. Gaslighting, coercive control, psychologische manipulatie zijn geen strafbare feiten op papier, maar wel een dagelijkse realiteit van controle, uitputting en strategische ondermijning.

Ik studeerde rechten in Utrecht en werkte daarna in de advocatuur, bij wetgevingsjuristen van verschillende ministeries en in een internationale context. Alles draaide om juridische precisie, hoe een systeem in de praktijk landt en hoe het wordt gelezen door de mensen die erin werken.

Terwijl ik hoogzwanger was van mijn tweede en mijn oudste net één was, begon het te kantelen. Het klassieke plaatje leek compleet, maar wat zich daaronder afspeelde herkende ik pas later als wat het was: coercive control. Ik was zo gewend geraakt te horen dat ik moeilijk was, intimiderend, te zelfstandig, dat mijn grenzen waren verlaagd zonder dat ik het doorhad. En precies dat werd mijn kwetsbare punt.

Ik had juristen in mijn netwerk, maar hun adviezen waren niet passend voor deze dynamiek, hoe juridisch correct ook. Die realisatie vormt nu de kern van mijn werk: het bouwen van strategische en juridische tegenkracht in dossiers die zich aan het standaardadvies onttrekken.

Mijn klanten zijn vaak hoogopgeleid, sneldenkend, verantwoordelijk en zorgvuldig. Ze willen het goed doen, voor de kinderen, voor zichzelf, voor het systeem. Maar hun ex speelt een ander spel. Voor hen werk ik.